آمپول تریامسینولون


گروه درمانی: Corticosteroids کورتیکواستروئیدهاDosage Form:Injectable suspension Triamcinolone acetonide 40mg/1ml


 موارد مصرف


تریامسینولون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق كلیوی استفاده می شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیك و در جهت سركوب كردن سیستم ایمنی استفاده می شود. تریامسینولون در هیپرپلازی مادرزادی آدرنال ادم مغزی و بیماری های روماتیسمی نیز مؤثر است.
مكانیسم اثر


این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرنده های خود در سیتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو-گیرنده وارد هسته سلولی می شود. این كمپلكس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریك روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیم هایی می گردد كه در نهایت مسئول اثرات سیستمیك كورتیكواستروئیدها می باشند. كورتیكواستروئیدها با جلوگیری از تجمع سلول های التهابی در ناحیه التهاب، مهار فاگوسیتوز و آزادشدن آنزیم های مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه های شیمیایی التهاب، اثرات ضدالتهابی خود را اعمال می كند.
هشدارها


1. مقدار مصرف دارو بایستی دقیقاً توسط پزشك تعیین شود.

2. استفاده طولانی مدت دارو در بچه ها می تواند منجر به مهار رشد شود.

3. به دلیل وارد شدن در شیر به خصوص هنگام مصرف مقادیر زیاد، در خلال شیردهی توصیه نمی شود.

4. به دنبال مصرف این دارو ممكن است آزمون های بررسی عملكرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-غده فوق كلیوی دچار اختلال شود.

5. میزان مصرف دارو در بچه ها بایستی بر اساس میلی گرم دارو به ازاء سطح بدن كودك تعیین شود.

6. مقادیر زیادتر تریامسینولون به احتمال زیاد مبوپاتی پروگزیمال ایجاد نموده و لذا از درمان های مزمن با این داروها بهتر است پرهیز گردد.
فارماكوكینتیك


فرم تزریقی تریامسینولون از عضله به خوبی جذب می شود. نیمه عمر دارو حدود 3-2 ساعت می باشد. به طور عمده در كبد و مقادیری نیز در كلیه و بافتها به متابولیت های غیر فعال تبدیل می شود. به دلیل وجود فلور در ساختمان تریامسنولون، متابولیسم آن آهسته می باشد. متابولیت های غیر فعال این دارو از طریق كلیه دفع می شوند.
موارد منع مصرف
در شیرخواران كمتر از یكسال، پلاك‏های منتشر و گسترده پسوریازیس، عفونتهای باكتریایی، قارچی و یا ضایعات ویروسی پوستی و درمان نشده، روزاسه و درماتیت‏های اطراف دهان، برای درمان آكنه و در صورت بروز آلرژی به كورتیكوستروئیدها نباید مصرف شود.
عوارض جانبی


درمان دراز مدت با تریامسینولون بیمار را از جهت ابتلاء به بیماری های عفونی مستعد می كند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان می شود. مصرف مقادیر زیاد تریامینولون می تواند اختلالات روانی را تشدید كند. كاهش و یا تاری دید، تكرر ادرار و پرنوشی به دنبال مصرف دارو نیاز به توجه پزشكی دارند. در استفاده دراز مدت دارو، قرحه گوارشی، علائم شبه كوشینگ آكنه، درد در ناحیه سرینی و افزایش فشار خون محتمل می باشد.
تداخل های دارویی
تریامسینولون با آمینوگلوتتماید، آمفوتریسین B، مهاركننده‏های آنزیم كربنیك انیدراز، آنتی ‏اسیدها، عوامل ضددیابت، انسولین، گلیكوزیدهای دیژیتالی، دیورتیك‏های القاءكننده‏های آنزیم كبدی، میتوتان، مكمل‏های پتاسیم، ریتودرین، غذاها و یا داروهای حاوی سدیم، سوماترم و سوماتروپین و واكسن‏های حاوی ویروس‏های زنده توصیه نمی‏شود.
نكات قابل توصیه
از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی (بیش از 3 هفته) بپرهیزید.

در طول درمان، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مكمل‏های حاوی پتاسیم توصیه می‏شود.

معاینات چشم پزشكی در طول درمان درازمدت، به‏طور مرتب باید انجام گیرد.

4-در صورتی كه بعد از دو هفته عارضه‏ای كه برای آن تریامسینولون تجویز شده، بهبود پیدا نكرد و یا بدتر شد، باید به پزشك مراجعه شود
مقدار مصرف
بزرگسالان: به صورت داخل مفصلی یا تزریق در غلاف تاندونی به میزان 15-5/2 میلی‏گرم وبه صورت تزریق زیرپوستی یا داخل ضایعه‏ای تا 1 میلی‏گرم در هر ناحیه تزریق استفاده می‏شود. در صورت نیاز این میزان می‏تواند بعد از یك هفته یا كمتر تكرار شود. به‏صورت داخل عضلانی 40 تا 80 میلی‏گرم استفاده شده و در صورت لزوم این مقدار می‏تواند بعد از 4 هفته تكرار شود. كودكان: در كودكان 6 تا 12 سال داخل مفصل یا غلاف تاندونی به میزان 15-5/2 میلی‏گرم تزریق شده كه در صورت لزوم می‏تواند تكرار شود. به‏صورت داخل عضلانی به میزان 40 میلی‏گرم استفاده و در صورت لزوم در فواصل 4 هفتگی تكرار می‏شود. حداكثر مقدار تجویز به ‏صورت مقدار واحد 100 میلی‏گرم می‏باشد